Bye bye Salamanca, hello Belgium

Dag mijn trouwe lezer

gedurende de laatste 5 maand heb je mij, via deze blog, op de voet kunnen volgen tijdens mijn buitenlands avontuur. Wat je nu aan het lezen bent, is mijn laatste blogbericht. Het begon allemaal zo'n vijf maanden geleden met een hoop papierwerk, het ineenpuzzelen van een lesrooster, de zoektocht naar een kot,... Ik leerde heel wat nieuwe mensen kennen van verschillende nationaliteiten (Britten, Spanjaarden, Fransen, Italianen, Amerikanen, Duitsers, Slovaken, Portugezen,...) en heb heel wat nieuwe ervaringen bij. Ik heb de laatste paar dagen ook mogen horen dat mijn Spaans (en dan vooral mijn vloeiendheid in het Spaans) er merkbaar is op vooruitgegaan, en ik merk het zelf ook wel. Dat was namelijk de hoofdbedoeling van mijn verblijf hier.

Intussen wordt mijn kot steeds troostelozer (daarnet was het nog een chaos van in het rond slingerende kleren, boeken, aftershave en wat nog allemaal - maar laten we eerlijk zijn, chaos heeft ook zijn charme -, nu zit alles gewoon in mijn valiezen), een schril contrast met de gezelligheid die ik hier in zekere (beperkte) mate probeerde te introduceren. Morgenvroeg is het officieel voorbij: taxi, bus en vliegtuig richting Charleroi. Het is in zekere zin met de spreekwoordelijke spijt in het hart dat ik afscheid neem van deze prachtige stad, maar aan de andere kant ben ik blij dat ik vanaf morgen weer gewoon thuis ben, en volgende week woensdag weer het 'gewone' leven kan hervatten aan de Blandijn. 

Tot snel!

P.S.: intussen heb ik mijn punten van al mijn vakken gekregen. Hier zijn ze dan
Literatura española del siglo XVIII: 5/10
Narrativa hispanoamericana del siglo XX: 7/10
Introducción al Indoeuropeo: 8,3/10
Mitología Clásica: 8,5/10
Portugees: 9,5/10
Sintaxis del Español: 10/10

La vida entre los clásicos

Het is alweer schandalig lang geleden dat mijn trouwe lezer nog nieuws van mij vernam. Dat komt vooral door mijn reisje naar België (letterlijk ondergedompeld worden in de liters regen tussen Kerst en Nieuwjaar) en de minst opwindende periode van elke Erasmusser: de examens. Begrijp me niet verkeerd, ik heb mateloos veel genoten van mijn Erasmus hier in Salamanca, maar ik heb zo de indruk dat het leukste gepasseerd is (buiten dan de feestjes "omdat de examens gedaan zijn"). Ik realiseerde mij vorige week dat ik over één aspect van mijn verblijf hier nog niet heb geschreven: 'mijn' bende classici.

Het is zo dat ik voor "Introducción al Indoeuropeo" als één van de 3 buitenlanders in een klas vol rasechte Spanjaarden zit. Met een stuk of 10 daarvan gaan we regelmatig de bloemetjes buitenzetten (uiteraard met mate). Het begon allemaal op 24 september, om 19u (ik herinner het mij alsof het gisteren was). Ik kwam aan in een klaslokaal met allemaal vreemde gezichten (wat redelijk nieuw was, in mijn andere lessen kende ik al altijd iemand vooraf). In de pauze begon Verónica plots tegen mij te praten (ik was toen nog de enige 'buitenstaander' in die klas, zowaar een exoot). 

Na een paar lessen was ik al deftig geïntegreerd in de groep, en op 8 november werd ik meegevraagd naar het verjaardagsfeestje van Verónica. En sindsdien was ik aanwezig op heel wat activiteiten van ons 'bendeke'. Een greep uit het aanbod: 'la cena de clásicas' (een etentje waarop iedereen die iets met klassieke filologie te maken heeft/te maken heeft gehad, uitgenodigd is), Nochevieja Universitaria (een vervroegd oudejaarsfeest voor studenten in Salamanca), het verjaardagsfeestje van María, talloze babbeltjes/tapas in de Caballerizas tussen de lessen door... Een leuke bende dus. Hier een groepsfoto:

V.l.n.r.: Luna, Carlos, Verónica, María, ikzelf, Mikel en Pedro
(Rodrigo stond er niet op, hij nam de foto)

Hasta luego!