Na veel puzzelen: een lessenrooster!

Ik weet dat mijn trouwe lezer even heeft moeten wachten op een nieuw bericht, maar hier zijn we dan! De voorbije lesweek werd mijn tijd vooral opgeslorpt door puzzelen: een lesrooster samenstellen blijkt hier niet van de poes te zijn. Intussen heb ik al vele lessen meegevolgd (en al vele vakken voor bekeken gehouden) en ben ik tot een mooie slotsom gekomen: een lesrooster dat mijn jaartotaal van studiepunten op 61 brengt (voor zij die niet zo goed thuis zijn in het systeem: een Erasmusstudent mag een jaartotaal tussen de 60 en de 62 studiepunten opnemen). Het heeft me heel wat mailverkeer, figuurlijk grijze haren, bloed, zweet en tranen gekost, maar - tromgeroffel, klaroengeschal - ik heb een lesrooster!! Het ziet er voorlopig zo uit, en ik hoop dat het zo mag blijven:

Maandag

9-10 Sintaxis del Español I

16-17 Literatura Española de los Siglos XVIII y XIX

19-21 Introducción al Indoeuropeo

Dinsdag

9-10 Sintaxis del Español I

16-17 Literatura Española de los Siglos XVIII y XIX

17-18 Narrativa Hispanoamericana del Siglo XX

18-19 Introducción al Indoeuropeo

19-21 Segunda Lengua I: Portugués

Woensdag

9-10 Sintaxis del Español I

13-14 Literatura Española de los Siglos XVIII y XIX

16-17 Literatura Española de los Siglos XVIII y XIX

16-18 Narrativa Hispanoamericana del Siglo XX

19-20 Segunda Lengua I: Portugués

Donderdag

16-17 Introducción al Indoeuropeo

19-20 Segunda Lengua I: Portugués

20-21 Mitología Clásica

Vrijdag

16-17 Mitología Clásica

Voor de oplettende lezer: ik heb inderdaad geen Engels vak in mijn lesrooster. Het niveau van de Engelse vakken is hier dan ook ondermaats (ik volgde gisteren een vak Engelse letterkunde dat in het Spaans werd gedoceerd en geëxamineerd). Vandaar dat ik ga voor een Spaans en een Engels semester.

Voor de nog oplettendere lezer: ik heb de woensdag inderdaad een overlapping. Het gaat hier wel om een kwestie van 'kiezen voor het minste kwaad'. In mijn oorspronkelijk lesrooster (dat op het laatste moment veranderd was) bleek dat ik op een bepaald moment in 3 lessen tegelijk zou moeten zijn. Dit is dus het meest haalbare scenario.

Ik heb gehoord dat er een aantal onheilspellende berichten uit Spanje het thuisfront hebben bereikt. Ik kan mijn trouwe lezer geruststellen: de grote onrusten beperken zich meestal tot Madrid (zo'n 200 km hiervandaan), en nu en dan ben ik eens getuige van een vreedzaam protest op de Plaza Mayor, en van mensen die staan flyeren aan de ingang van de universiteit (vooral dan tegen de besparingen in het onderwijs). Geen reden tot paniek dus!

Hasta luego!

Hoog bezoek uit Valladolid

Gisterennamiddag was het zover: ik kon met veel trots de mooie stad Salamanca voorstellen aan iemand. Op het moment dat ik dit schrijf, ben ik net terug op kot van mijn wandelingetje naar het busstation om Astrid uit te wuiven.

Na in ijltempo de toeristische highlights van de stad te hebben overlopen (o.a. de kathedralen, de faculteit Letteren, Huerto de Calixto y Melibea, de Romeinse brug over de rivier Tormes, het standbeeld van Lazarillo de Tormes) besloten we al snel dat het veel te warm was om verder aan sightseeing te doen, en zochten we verkoeling op een terrasje aan de Plaza Mayor. Na een aantal souvenirwinkeltjes te hebben afgeschilderd als weinig authentiek (wie verkoopt er ook koffiekoppen van Barça en beeldjes van de salamander in Parque Güell in Salamanca, zowat de andere kant van het land?) en een bezoekje aan het art deco en art nouveaumuseum, gingen we de innerlijke mens gaan versterken, zoals men dat wel eens pleegt te verwoorden. En de keuze was al snel gemaakt: paella!

Astrid heeft geen seconde spijt van haar keuze.

Er was mij vorige week al ter ore gekomen dat er elke woensdagavond in het Erasmus Bruin Café (kwestie van je onmiddellijk thuis te voelen, in een café met trapgeveltjes tegen de muur en met als huisbier Grimbergen van 't vat) een quiz werd gehouden om zo mensen van verschillende nationaliteiten bijeen te brengen. In ons ploegje zaten twee praatzieke en ietwat vreemde Spanjaarden, en in een mix van Engels en Spaans werd ons duidelijk gemaakt dat we beiden voor mooie Erasmusbestemmingen hadden gekozen.

Na nog een nachtelijk bezoek aan de kathedraal, namen we dan toch het wijze besluit onze bedjes op te zoeken en de stad morgen nog verder te ontdekken...

Opnieuw lag de kathedraal zelfs 's nachts te stralen in al haar glorie

De volgende dag was het tijd om La Catedral Vieja en het aanpalende klooster aan een bezoekje te onderwerpen: een oase van rust, als je eventjes de bussen toeristen wegdenkt. Na een kort bezoekje aan de Patio de las Escuelas (het pleintje waarrond onder meer de centrale administratie van de universiteit, het Museo de Salamanca en prachtige gevel van de Escuela Mayor gelegen waren), hadden we een dringende behoefte aan een kop koffie, en daar hebben we ons dan ook met veel graagte van gekweten. Daar besloten we dan om nog het Convento de San Esteban te bezoeken, een dominicanenklooster uit de Renaissance. De gigantische barokkerk en de zuilengalerijen waren bijzonder indrukwekkend, en ondanks de weinig sfeervolle operamuziek die in de kerk speelde, vonden we het een waardige (bijna-)afsluiter.

De kerk van het Convento San Esteban, met een imposant altaarstuk

De zuilengalerijen van het Convento

Dan nog een broodje met jamón ibérico in het Parque de los Jesuitas en een fikse wandeling terug naar het busstation, en ik moest alweer afscheid nemen van mijn bezoek, met de afspraak dat ik binnenkort ook eens de oversteek zou maken richting het volgens haar onderschatte Valladolid (en uiteraard zal u weer op de eerste rij zitten om daar verslag over te krijgen)

Hasta luego!

P.S.: Omdat ik (bijlange) niet alle foto's ter mijner beschikking heb, verwijs ik je voor de rest graag door naar waarhethartvanvolis.blogspot.be (de Erasmusblog van Astrid), waar één der komende dagen ook wel een verslagje zal verschijnen.

Fotospecial: mijn kot

En dan nu, dames en heren, het moment waarop u allen zat te wachten, le beaujolais nouveau est arrivé: de eerste foto's van mijn kot. Voor de mensen die wat vertrouwd zijn met Salamanca: mijn kot ligt in de Paseo de San Antonio nummer 5, net buiten het historisch centrum, en op zo'n kwartiertje wandelen van mijn faculteit (u weet wel, dat prachtige gebouw van de foto zo'n twee posts geleden), en zo'n 2 minuten wandelen van een heuse oase van rust, la Huerta de los Jesuitas. Er is een gemeenschappelijke keuken (die ik deel met Manuel, Marcos en Alberto, 3 Spanjaarden), en ik heb een badkamer op mijn kamer, compleet met zitbad, douche, lavabo en toilet. Na een paar keer weg- en weerlopen om al mijn valiezen in mijn kot te krijgen, ben ik er vanochtend definitief ingetrokken, en ben meteen aan het fotograferen geslagen. Ziehier mijn resultaten:

De keuken

Zo, nu heb je een beeld van waar ik de komende maanden zal verblijven. De eerste kennismaking met mijn compañeros verliep alvast goed, dus ik heb er een goed oog in dat dit een ervaring wordt om nooit te vergeten.

Hasta luego!

Hoera, een kot!!

Zoals de titel al doet vermoeden, heb ik vandaag een kot gevonden (foto's volgen later). Op zo'n tien minuutjes van het centrum, zo'n kwartiertje van de unief, een supermarkt op de hoek, een vriendelijke kotbaas, wat wil een mens nog meer?

De komende dagen wordt het dus genieten van de mooie stad, no pressure, ik heb wat ik wilde hebben. Eindelijk tijd om ongeremd de toerist uit te hangen... En uiteraard krijgt mijn trouwe lezer daar verslag van, van op de eerste rij!

Hasta luego!

Salamanca: de stad van twee kathedralen

Na zo'n twee dagen Salamanca kan ik al een voorlopige balans opmaken: een prachtige stad, zonder enige twijfel. De twee aaneengebouwde kathedralen (de nieuwe en de oude) met aanliggend klooster en de Plaza Mayor zijn zowel overdag als 's avonds echte pareltjes.

La Catedral Vieja by night

Plaza Mayor by night

De sfeer in de stad is deze week letterlijk om duimen en vingers van af te likken: schitterende optredens op de Plaza Mayor, en op elk plaatsje dat maar iets wegheeft van een pleintje, zijn tijdelijke tapasbars te vinden. Straatmuzikanten - die bovendien vaak zeer getalenteerd zijn (ik geef toe, er zijn uiteraard uitzonderingen) - leuken het hele boeltje op, alsof het nog niet plezant genoeg was. Kortom, een feest zonder gelijke. Het bandje dat ik gisteravond aan het werk zag (Melech Mechaya, een Portugese groep die klezmer met flamenco-invloeden mengt), liet geen mens op de Plaza Mayor onberoerd: het ene moment ging de muziek door merg en been, het andere moment kon niemand blijven stilstaan. Op het plein ontstonden spontaan grote kringen dansende mensen, en iedereen ging keihard uit de bol op hun 'geklezmerde' versie van 'Daddy Cool'.

Palacio de Anaya - Facultad de Filología

Zoals het een goede student betaamt, ben ik ook eens gepasseerd langs de faculteit waar ik het volgende semester mag studeren. Ik zag dat het goed was, maar oordeelt u vooral zelf...

Dat was ongeveer wat ik te vertellen had, maar er komt zeer binnenkort nieuws vanuit het zeer mooie Salamanca.

Hasta luego!

Bye bye Belgium, Hello Salamanca

Na het vele twijfelen en de immense hoop papierwerk, is het eindelijk zover: Erasmus. Op het moment dat ik dit zit te schrijven, heb ik net mijn eerste namiddag Salamanca achter de rug: een wondermooie stad, vol prachtige gebouwen, joviale mensen en een fantastische sfeer. Na een lange doorreis – gisteren vertrokken in Charleroi, van daaruit doorgevlogen naar Valladolid, daar blijven overnachten (btw, thanks for the bed & breakfast, Astrid) en vanmiddag de busrit naar Salamanca – ben ik er eindelijk: de stad van Lazarillo de Tormes, van Calixto en Melibea, de stad van zovele personages die ik kende uit de lessen Letterkunde, die vanmiddag lag te baden in het zonlicht: Salamanca! Eens ingecheckt in mijn klein maar fijn hotelkamertje, kon mijn ontdekkingstocht doorheen de stad beginnen: waar kan ik mijn faculteit vinden? Is hier ergens een supermarkt? Kortom, de eerste verkenning. Morgen wordt alvast een drukke dag: naar de dienst Relaciones Internacionales (want aan dat papierwerk komt écht geen eind), en dan de zoektocht naar een kot (een avontuur op zich, neem het van mij aan). Ik hoop maar dat ik iets vind naar mijn zin.

Je merkt het, ik heb momenteel nog niet veel om over te schrijven, maar later volgt sowieso meer…

Hasta luego!