Gisterennamiddag was het zover: ik kon met veel trots de mooie stad Salamanca voorstellen aan iemand. Op het moment dat ik dit schrijf, ben ik net terug op kot van mijn wandelingetje naar het busstation om Astrid uit te wuiven.
Na in ijltempo de toeristische highlights van de stad te hebben overlopen (o.a. de kathedralen, de faculteit Letteren, Huerto de Calixto y Melibea, de Romeinse brug over de rivier Tormes, het standbeeld van Lazarillo de Tormes) besloten we al snel dat het veel te warm was om verder aan sightseeing te doen, en zochten we verkoeling op een terrasje aan de Plaza Mayor. Na een aantal souvenirwinkeltjes te hebben afgeschilderd als weinig authentiek (wie verkoopt er ook koffiekoppen van Barça en beeldjes van de salamander in Parque Güell in Salamanca, zowat de andere kant van het land?) en een bezoekje aan het art deco en art nouveaumuseum, gingen we de innerlijke mens gaan versterken, zoals men dat wel eens pleegt te verwoorden. En de keuze was al snel gemaakt: paella!
| Astrid heeft geen seconde spijt van haar keuze. |
Er was mij vorige week al ter ore gekomen dat er elke woensdagavond in het Erasmus Bruin Café (kwestie van je onmiddellijk thuis te voelen, in een café met trapgeveltjes tegen de muur en met als huisbier Grimbergen van 't vat) een quiz werd gehouden om zo mensen van verschillende nationaliteiten bijeen te brengen. In ons ploegje zaten twee praatzieke en ietwat vreemde Spanjaarden, en in een mix van Engels en Spaans werd ons duidelijk gemaakt dat we beiden voor mooie Erasmusbestemmingen hadden gekozen.
Na nog een nachtelijk bezoek aan de kathedraal, namen we dan toch het wijze besluit onze bedjes op te zoeken en de stad morgen nog verder te ontdekken...
| Opnieuw lag de kathedraal zelfs 's nachts te stralen in al haar glorie |
De volgende dag was het tijd om La Catedral Vieja en het aanpalende klooster aan een bezoekje te onderwerpen: een oase van rust, als je eventjes de bussen toeristen wegdenkt. Na een kort bezoekje aan de Patio de las Escuelas (het pleintje waarrond onder meer de centrale administratie van de universiteit, het Museo de Salamanca en prachtige gevel van de Escuela Mayor gelegen waren), hadden we een dringende behoefte aan een kop koffie, en daar hebben we ons dan ook met veel graagte van gekweten. Daar besloten we dan om nog het Convento de San Esteban te bezoeken, een dominicanenklooster uit de Renaissance. De gigantische barokkerk en de zuilengalerijen waren bijzonder indrukwekkend, en ondanks de weinig sfeervolle operamuziek die in de kerk speelde, vonden we het een waardige (bijna-)afsluiter.
| De kerk van het Convento San Esteban, met een imposant altaarstuk |
| De zuilengalerijen van het Convento |
Dan nog een broodje met jamón ibérico in het Parque de los Jesuitas en een fikse wandeling terug naar het busstation, en ik moest alweer afscheid nemen van mijn bezoek, met de afspraak dat ik binnenkort ook eens de oversteek zou maken richting het volgens haar onderschatte Valladolid (en uiteraard zal u weer op de eerste rij zitten om daar verslag over te krijgen)
Hasta luego!
P.S.: Omdat ik (bijlange) niet alle foto's ter mijner beschikking heb, verwijs ik je voor de rest graag door naar waarhethartvanvolis.blogspot.be (de Erasmusblog van Astrid), waar één der komende dagen ook wel een verslagje zal verschijnen.
Bedankt voor de logé, het gidsen en vooral het leuke gezelschap hé! Salamanca is zeker de moeite waard! Ik hoop dat het een unieke ervaring zal worden om daar te mogen studeren! ;) Hasta luego, mi amigo!
BeantwoordenVerwijderen