Un día de literatura en Salamanca

Het is alweer een tijdje geleden dat mijn trouwe lezer iets van mij kon lezen. Dat komt vooral door het feit dat de weken hier voorbijvliegen (lessen, oefeningen voorbereiden,...) zonder dat er veel spannends gebeurt. Tot vandaag dus...

Vandaag was voor de student aan de Universidad de Salamanca een hoogdag (of toch bijna): deze voormiddag verwelkomde het departement Estudios portugueses y brasileños de Braziliaanse auteur João Almino, van onder meer het boekenkwartet O Quarteto de Brasília en Cidade Libre. Op aanraden van onze immer enthousiaste prof Portugees (het is een goede luisteroefening, en je treedt in contact met de cultuur die achter de Portugese taal zit) ging ik dus vol goede moed naar de Aula Magna, een zeer mooie aula, maar, het moet gezegd worden, met bijzonder oncomfortabele stoelen. Toen bleek dat er in het publiek een aantal mensen zaten die geen letter Portugees kenden, schakelde de schrijver vlot over naar het Spaans met een klein Portugees accent (tot zover dus de luisteroefening). Hij vertelde over hoe hij erop gekomen was om verhalen te schrijven met als achtergrond de hoofdstad Brasilia, en hoe hij zijn personages binnen die stad een plaats gaf. Ook had hij het over de wisselwerking tussen de Portugese en Braziliaanse literatuur, en hoe die wisselwerking in de loop der jaren is geëvolueerd. Zeer interessant, dat wel, maar spijtig dat hij niet in het Portugees praatte.

João Almino

Deze namiddag, na mijn les Klassieke mythologie (tussen haakjes, we zijn al voorbij de inleiding geraakt - het begon tijd te worden - en zijn nu aan de enorme collectie Griekse goden begonnen) was er een wandeling doorheen de stad in het thema van La Celestina (meer uitleg volgt), georganiseerd door het departement Literatura Española e Hispanoamericana. La Celestina is een toneelstuk van Fernando de Rojas uit 1499, en speelt zich af in Salamanca. Het is een verhaal à la Romeo & Julia, waarin La Celestina, een oude koppelaarster en beoefenaarster van de zwarte kunsten tussenkomt, tot ondergang van, nu ja, van iedereen. We trokken met een mooie groep door de straten van Salamanca, en op bepaalde plaatsen hielden we halt, en werden er delen van het theaterstuk nagespeeld door proffen Spaanse Letterkunde (het wordt moeilijk om sommige mensen nog au sérieux te nemen als ze voor de klas komen te staan). Hieronder een voorbeeldje van twee proffen Spaanse Letterkunde (één van Literatura Española del Siglo de Oro en de andere van Literatura Española V). Ik heb er geen idee van wie de jongen is die ook meespeelt.

Vanavond is er ook nog een opvoering van het toneelstuk (dat we à propos vorig jaar in Spaanse Letterkunde binnenstebuiten hebben gekeerd), maar helaas zijn de kaartjes uitverkocht, anders was uw reporter ter plaatse er zeker bij geweest. 

Dit weekend heb ik niet zoveel op mijn programma, buiten wat studeren en ervoor zorgen dat mijn kot weer wat op orde geraakt, want volgende woensdag heb ik het hoogste bezoek dat een mens zich kan indenken: mijn liefje komt, samen met mijn ouders en mijn jongste zus, langs! En u, als trouwe lezer, zal op de eerste rij zitten om daarvan verslag te ontvangen.

Hasta luego!