Bezoek uit België

Zoals beloofd, komt hier mijn verslag van het bezoek dat ik vorige week mocht verwelkomen. Mijn trouwe lezer heeft er een tijdje op moeten wachten, dat is waar, maar intussen gaat het schoolleven door, en heb ik mij daar hoofdzakelijk op geconcentreerd.

Op woensdagavond stond uw trouwe reporter op post aan 'Le Petit Hotel', zo'n twee straten van zijn kot. Hij zag een autootje de helling oprijden, en besloot erachteraan te lopen. Een straat verder, aan het rode licht, werd hij opgepikt, en begeleidde hij het gezelschap naar het hotel. Eens daar geïnstalleerd (toch 3/4 van de groep), nam hij hen mee naar zijn kot, waar ze zich tegoed deden aan een hornazo (een soort van brood met daarin chorizo, Spaanse ham, en ander lekkers). Aangezien het behoorlijk laat werd, besloot het gezelschap maar te gaan slapen (de komende dagen zouden immers niet van de poes zijn).

De volgende ochtend, na het ontbijt, trokken we de stad in, om een eerste keer kennis te maken met het historische centrum. De Plaza Mayor (later werd hiernaar verwezen met de term 'boekenmarkt'), de kathedraal, het Palacio de Anaya (weliswaar gesloten wegens feestdag), de Romeinse brug, de Huerto de Calixto y Melibea, het stond allemaal op het programma. 's Middags een broodje en we konden er weer tegenaan, voor een tour langs het Parque de los Jesuitas, het Parque de la Alamedilla en de Iglesia de San Marcos (een ronde kerk). Het Convento de San Esteban leek vooral heel spooky in het schemerduister. 

Plaza Mayor, waar op dat moment een boekenmarkt aan de gang was

Binnenplein van het Casa de las Conchas, de openbare bibliotheek

Een echt 'postkaartjeszicht' op de kathedraal

Verwijzingen naar The name of the Rose waren nooit veraf in het
Convento de San Esteban

's Avonds stilden we onze honger in het Erasmus Bruin Café met een lekker menuutje, en we called it a day.

De volgende ochtend bezochten we het Palacio de Anaya en de bijhorende Hospedería (mijn faculteit, deze keer wel open), de oude kathedraal en haar middeleeuwse torens, het historisch gebouw van de universiteit, en beklommen we de Clerecía (veel trappen gedaan die dag, maar het was het waard, gezien de mooie uitzichten over de stad). Onze innerlijke mens versterkten we dit keer in de Caballerizas - waar we mijn prof Portugees tegen het lijf liepen -, het cafetaria van onze faculteit (vergis je niet, het 'Aquarium' in de Blandijn kan hier nog zeer veel van leren). Daarna bezochten we nog de Cielo de Salamanca (een koepel die bewaard is gebleven uit de bibliotheek van de universiteit en een soort van sterrrenkaart is). Na een kort dutje (van al die torens waren we moe geworden) besloten we ons onder te dompelen in één van de bekendste exportproducten van Spanje: tapas!! Het was een lastige dag geweest, en we zochten na de tapas (en een klein cafeetje op onze weg naar huis) ons bedje op.

Het binnenplein van het Palacio de Anaya

Uitzicht over de stad vanop de kathedraal

Op de derde dag trokken we naar La Alberca, een dorpje in de Sierra de Francia, onderdeel van het Sistema Central (een bergketen in Midden-Spanje). Ik had gehoopt het nabijgelegen natuurgebied te kunnen bezoeken, maar de non-stop regen vertelde me dat dat geen goed idee was. Dan maar het zeer charmante en gezellige stadje bezoeken, met zijn smalle steegjes en gezellige drukte rond de Plaza Mayor. Niet zo lang na de middag besloten we toch maar weer terug te keren (veel meer bleek er niet te zien). Die avond ging het naar 'Cuatro Gatos', en van daaruit naar huis.

Op de vierde en laatste dag begonnen we oer-Spaans: chocolate con churros! Voor zij die dat niet kennen, dat zijn een soort van gefrituurde broodstengels (oliebollen, maar dan int lang), die worden geserveerd met een soort van dikke chocolademelk (ideaal om de churros in te dompelen). Nadat we voor Flore een souvenirtje hadden gevonden (dat bleek geen sinecure), gingen we om broodjes voor mijn gezelschap, zodat ze op de luchthaven die avond iets zouden kunnen eten. In de churrosbar van die ochtend bleken ze ook tapas te hebben, dus allen daarheen!! Na nog wat foto's (een groepsfoto onder andere) nam ik afscheid van mijn gezelschap.

Ziezo, dat was het verslag van mijn 4 dagen bezoek. Ik heb er mateloos van genoten, het doet deugd om zo'n vertrouwde mensen terug te zien na zo'n lange tijd (ik weet het wel, er is zoiets als Skype, maar dat is toch niet hetzelfde). Vooral het terugzien met Tine was er een om nog zeer lang van na te genieten. 

Hasta luego!

P.S.: deze keer heb ik niet zoveel foto's genomen, de fotografen van dienst waren Flore en mijn papa.