22 dagen. Zolang heeft mijn trouwe lezer moeten wachten op een nieuw bericht. Ik weet het, ronduit schandalig is het, maar ik heb het de laatste tijd zeer druk gehad. Ik heb dus ook heel wat te vertellen. Here we go!
Laat ons beginnen waar we de vorige keer zijn geëindigd, donderdag 8 november. Die avond was ik uitgenodigd op het verjaardagsfeestje van Verónica, een meisje uit mijn les Indo-Europees. Eerst gingen we een soort van mixed grill eten (typical spanish, veel vlees, en weinig groentjes, maar wel lekker). Daarna ging het naar de uitgangsbuurt, waar we tot in de vroege uurtjes een feestje bouwden. Een toffe gelegenheid om mijn klasgenoten eens van een andere kant te leren kennen (in de les zien ze er allemaal zo serieus uit).
De dag erna was er in het Casa de las Conchas (de openbare bibliotheek) een literatuur-meeting, waar mijn prof Portugees was uitgenodigd om te spreken (naast lesgeven schrijft hij ook deeltijds poëzie). Het was een gesprek over wanneer je best schrijft, als je dat combineert met een andere job. Er was ook een andere Portugese schrijver, maar die zijn Spaans was niet zo vlot, dus heeft hij Portugees gepraat (eindelijk een deftige luisteroefening). Daarna werden er nog een aantal Portugese kortfilms getoond, en zat het erop voor die avond.
De volgende dag kreeg ik van Beau, een medestudente in Gent die momenteel in Valladolid zit, een bericht dat zij, samen met een paar vriendinnen, in Salamanca was. Kort na de middag trok ik dus de stad in om de mooiste aspecten van 'mijn' stad eens deftig in de schijnwerpers te zetten. De kathedraal, de Huerto de Calixto y Melibea, de Cueva de Salamanca, alles heb ik getoond. Na een paar uurtjes, besloot ik om afscheid te nemen van dat internationaal gezelschap (Italiaans, Frans, Slovaaks en Belgisch) om terug achter mijn boeken te kruipen (ik had de volgende week een examen). Van die rondleiding ben ik zelf niet in het bezit van foto's, en als ik ze download van Facebook zijn ze van erbarmelijke kwaliteit.
Op maandag 12 november werden we nogmaals uitgenodigd door onze prof Portugees (hij maakt er een punt van zo veel mogelijk evenementen die met de Portugese cultuur te maken hebben, aan ons door te spelen). Ditmaal kwam Vítor Manuel Aguiar e Silva, een autoriteit op vlak van Portugese literatuur, spreken over Os Lusíadas, een episch gedicht geschreven door Luís de Camões, over de overzeese veroveringen van Portugal in de 16e eeuw. De Aula Magna zat voor de gelegenheid afgeladen vol. De spreker had het over de epiek in het algemeen, en dan nog andere voorbeelden van Portugese epiek. Allemaal zeer interessant, maar ik ging vooral om nog wat Portugees te luisteren.
14-N, een dag van nationale staking in Spanje. In België staakten de NMBS en De Lijn, heb ik van horen zeggen, maar hier was het net ietsje spectaculairder: het grootste deel van de lessen ging niet door (al was het uit praktische overwegingen, soms geraakte je niet tot aan de universiteit), en er waren constant manifestaties door de straten. Het zinnetje 'Un pueblo unido jamás será vencido' (een verenigd volk zal nooit overwonnen worden), samen met het knallen van kleine bommetjes (de zogenaamde 'piraten') klonken de hele dag door de stad. Op de Plaza Mayor en de Plaza de la Constitución waren er heel wat manifestanten verzameld, en die trokken op geregelde tijdstippen de straten in. Facebook, Twitter en Tuenti stonden de godganse dag ook bol van de verwijzingen naar de staking. De dagen voordien kregen we van veel proffen de raad om mee te staken, omdat de staking dit keer voor een goede reden plaatsvond. Voor mij was dat een klein godsgeschenk, aangezien ik twee dagen daarna een examen had (en een extra dagje studeren is dan altijd welkom).
Op vrijdag 16 november, zoals ik al zei, had ik een examen van Indo-Europees. Ik kwam er buiten adem aan (en zo'n 2 minuten te laat) omdat mijn prof Klassieke Mythologie het nodig vond om langer door te gaan dan gepland. Ik moet zeggen, de leerstof voor dat examen was niet meteen mijn cup of tea, omdat het ging over de geschiedenis van de Indo-Europese taalkunde (wie heeft wat gezegd over het Indo-Europees, en wanneer). Geef mij maar de echte taalkunde. Maar ik had flink gestudeerd, want als ik slaagde voor dit partieel examen, viel die leerstof weg voor in februari. Na zo'n anderhalf uurtje schrijven, diende ik in (de prof stelde me nog gerust 'maak je geen zorgen om taalfouten, zolang ik snap wat je bedoelt, is het oké'). In de nabeschouwing (die altijd na een examen volgt, dat blijkt universeel te zijn) vertelde een klasgenoot me dat er vorig jaar voor dat examen niemand geslaagd was. Dat geeft toch heel wat hoop, niet?
Ik maak eventjes een sprongetje in de tijd, naar gisteren. Ik had, onmiddellijk na de les Indo-Europees, een afspraak op het bureau van de prof om mijn examen in te kijken en de uitslag te vernemen. Ik heb een 6,25/10, wat dus wil zeggen dat ik geslaagd ben! Dit resultaat telt mee voor 30% van de punten dus voor 3 punten van de 10 (hier werken ze met een systeem op 10). Dat wil ook zeggen dat ik me voor mijn laatste examen volledig op de fonologie van het Indo-Europees kan smijten, en ik dus geen theorieën over hun vaderland moet blokken.
Terug naar mijn verhaal. Ook nog op 16 november was er in Gent de deadline voor mijn bachelorpaper-registratie. Dat wil zeggen dat ik moest vastleggen waarover ik zou schrijven en wie mijn promotor zou worden. Voor degenen die niet goed weten wat een bachelorpaper is: het is een onderzoekstaak in een domein naar keuze (taal- of letterkunde, van één van de twee gekozen talen of algemeen) van 10 000 woorden (ongeveer 30 pagina's) in de overeenkomstige taal. Voor mij wordt het een paper over Spaanse taalkunde (en dus schrijf ik hem in het Spaans) over "Een vergelijking tussen Portugees en Spaans op vlak van de aanpassingsgraad van leenwoorden aan de native spelling en uitspraak". Een hele mond vol dus, maar ik zie het wel zitten. Intussen heb ik mijn prof Portugees al aangesproken over een aantal verschillende invalshoeken (aangezien hij zowel Spaans als Portugees spreekt).
In tussentijd is er nog niet zo veel gebeurd. Ik ben aan het werk aan een taak voor Spaanse literatuur van de 18e en 19e eeuw, over de invloed van de Engelse roman op de ontwikkeling van de Spaanse roman van die tijd. Ik heb eventjes met een writer's block zitten sukkelen, en ben wat op de dool geweest qua onderwerp, maar nu gaat het goed vooruit.
Op woensdag 28 november, rond de middag, kreeg ik van Tine een heuglijk berichtje: ze was geslaagd voor haar rij-examen, en dus kon mijn dag niet meer stuk!
Mijn blogbericht is precies wat langer uitgevallen dan ik had verwacht, ik had precies toch nog redelijk wat te vertellen. Volgende week heb ik een verlengd weekend (6 december is Día de la Constitución, en de zaterdag wordt de onbevlekte ontvangenis van Maria gevierd, en de prof van mijn enige les op vrijdag houdt ook van verlengde weekends). In dat verlengd weekend ga ik, samen met Astrid, voor een dag of drie naar het bedevaartsoord der bedevaartsoorden (niet dat ik enorm katholiek ben, maar gewoon om de culturele waarde), de stad waarnaar alle caminos (wegen) leiden: Santiago de Compostela (Spaanse schrijfwijze, dus enkele 'l')! U mag daar uiteraard ook een verslagje van verwachten (dit keer mét foto's).
Hasta luego!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten